Wieszak na strzały

Wieszak na strzały scytyjskie przedstawia wizerunek łucznika scytyjskiego. Wykonałem go z drewna klonowego. Wzór zapożyczony z ceramiki starożytnej.

Strzały na ryby

Strzały do połowu ryb charakteryzowały się przede wszystkim zastosowaniem w nich grotów typu oścień. Groty ościenie mogły być wykonane z kości lub żelaza. Stosowano różne kształty. Ale najważniejszą ich cechą były zadziory, które haczyły i nie pozwalały wyjść z ciała upolowanej ryby. Przy osadzeniu grotów wykorzystałem gorący dziegieć oraz naturalną nić lnianą. Tym samym sposobem zostały przytwierdzone lotki do promienia. Same lotki są bardzo wysokie. Ma to na celu szybkie stabilizowanie strzały przy bardzo krótkich odcinkach ich lotu. A tak, zapomniałbym o ważnej rzeczy. Mianowicie promienie należy koniecznie przemalować ciepłym olejem (by nie wpijały wody).

strzały na ryby

strzały na ryby- rodzaje grotów typu oścień

strzały na ryby- szerokie lotki

strzały na ryby

strzały na ryby- udane łowy

strzały na ryby

Strzały bojowe średniowieczne

Średniowieczne strzały bojowe charakteryzowały się prostym promieniem. Zrezygnowano z wcześniej zawężanej strzale ku osadzie na rzecz prostego promienia. To ułatwienie w wytwarzaniu strzały było możliwe dzięki zastosowaniu wprowadzeniu powszechnego spinowania strzał. Spinowanie to badanie giętkości strzały. Odpowiednio sprężyste strzały były dopasowywane do mocy łuku.

Przedstawię zatem strzały z grotem kutym bojowym typu bodkin. Grot bodkin był powszechnie używany w całej Europie i służył do przebijania ciężko opancerzonych rycerzy. Lotki tradycyjnie wykonane z przybrudzonych gęsich piór, przyczepione do promienia za pomocą oplotki. Oplotka z nici lnianej, zabarwionej na zielono. Kolor pomagał w odróżnieniu strzał własnych od obcych zestawów łuczników. Promienie dodatkowo smarowano olejem w celu impregnacji przed wilgocią.

strzały średniowieczne

strzały średniowieczne

strzały średniowieczne

strzały średniowieczne

 

Strzała gwiżdżąca- strzała sygnałowa

Strzała gwiżdżąca (nazywana strzałą sygnałową) służyła do dźwiękowego przekazywania instrukcji podczas walki. Oddziały wojskowe po usłyszeniu sygnału ze strzały gwiżdżącej wykonywały przypisany im przed bitwą rozkaz. Strzał takich było bardzo mało. Łucznicy posiadający je musieli przebywać blisko swojego dowódcy by móc szybko reagować na rozkaz do wystrzału. Znane też były przypadki używania strzał gwiżdżących do płoszenia koni przeciwnika.

Oto znalezisko mongolskiego grotu gwiżdżącego z terenu Węgier znalezione na równinie Mohi. Odbyła się tam bitwa w dniu 11 kwietnia 1241 roku między wojskami Węgierskimi a Mongolskimi. Grot należy do niezwykle rzadkich okazów.

mongolski grot gwiżdżący

Długość całkowita: 69 mm- głowa 43 x 12 mm, otwór 4,5 mm

A oto moja własna próba rekonstrukcji strzały sygnałowej. Wykorzystałem ręcznie kuty grot gwiżdżący wykonany przez kowala. Lotki naturalne o długości 18 cm. Promień zwężany ku osadzie.

grot gwizdkowy

długie lotki strzały sygnałowej

strzała gwiżdżąca – strzała sygnałowa

strzała z grotem gwizdkowym

Co to jest strzała?

Definicja

Strzała – to rodzaj pocisku wystrzeliwanego z łuku. Zbudowana jest z promienia drewnianego, grotu i lotek sterujących. Jak się domyślamy łuk i strzała to jedna z pierwszych broni człowieka i jest znana od ponad 35 tyś. lat. Rozpowszechnienie użytkowania łuku i strzał zaczęło się 10 tyś. lat p.n.e. Pojawienie się łucznictwa pozwoliło człowiekowi na łatwiejsze zdobywanie pożywienia. Zwierzęta, które szybko uciekały stawały się teraz łatwym łupem dla człowieka. Nowa broń otworzyła też możliwość szybkiego i bezpiecznego ataku z dalekiej odległości na wrogie plemiona. Strzała dawała możliwość zdobycia przewagi w bitwie bez strat własnych.

strzała scytyjska

Strzały można podzielić na:

I. Strzały według typu zastosowania:

  • łowne (posiadały groty krzemienne, rogowe lub kościane, żelazne i obuchowe)
  • bojowe (posiadały groty najczęściej kute-żelazne)
  • sygnałowe (gwiżdżące)
  • ceremonialne (groty nietuzinkowe)
  • ćwiczebne (groty tarczowe lub tępo zakończone- nazywane pacynkami)

Czytaj Dalej

Strzała Ceremonialna – strzała słowiańskich bogów

Wychodząc z ram artefaktów historycznych postanowiłem wejść w historię eksperymentalną. Ostatnie poszukiwania moich przyjaciół, którzy odkryli prawdopodobnie kamienny posąg jednego z bóstw słowiańskich na Pomorzu (koło grodziska na Bytyniu), spowodowało że postanowiłem stworzyć strzałę niezwykłą- strzałę słowiańskich bogów.  Wiadomym było, że w świątyniach Pomorskich i nie tylko składano w ofierze bogom różne przedmioty. Były to rzeczy codziennego użytku, jak i zbroja oraz broń. Pośród tej broni można było odnaleźć z pewnością łuk i strzały. Odzwierciedleniem tej teorii jest znalezisko z wyspy Świętych Koni z jeziora Żółtego na Pomorzu Zachodnim. Odnaleziono tam bowiem przepiękny grot żelazny – nazywanym dzisiaj grotem typu skalar.

Nętno – skarby – w tym grot strzały

Rekonstrukcja strzały

Na podstawie powyższego grotu postanowiłem zrekonstruować strzałę ceremonialną, aby nadać jej boskich cech postanowiłem, że będzie większa od zwyczajnej strzały. Strzała tak miała przyciągać wzrok wiernych pogańskich bogów. Nadawała ona rangę bogom pokazując ich moc i siłę. Strzałę taką nie wykorzystywano w walce. Służyły one jako ozdoba w świątyni.

Strzały ceremonialne

Kuty grot strzały ceremonialnej

Szerokie lotki przyczepione owijką

Strzała ceremonialna a zwykła

Zobacz również inne wykonane prze zemnie strzały